วันศุกร์ที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2558

NC_EL CH10 Truth Betide

NC_EL
CH8 Truth Beyond


ไมค์ค่อย ๆ โน้มตัวผมลงจนขึ้นไปคร่อมตัวผมทั้งหมด แล้วเริ่มปลดกางเกงผมออก คงเหลือแต่กางเกงในผ้าเนื้อบางแนบเนื้อที่ปกปิดท่อนล่างของผมอยู่ แต่นั่นมันเหมือนจะเป็นการกลั่นแกล้งกัน เพราะไมค์กำลังใช้มือและนิ้วลูบคลึงแก่นกายที่ตื่นตัวของผมที่อยู่ภายใต้ผ้าเนื้อบางนั่น สร้างความเสียวให้กับผมมากกว่าปรกติ และไมค์ก็ไม่ได้ปล่อยโอกาสให้ผมร้องหรือครางเลย ปากก็ทำหน้าที่ตลอด ผมจึงได้เพียงแต่หลุดเสียงอือออกมาหลาย ๆ ทีตามความเสียวเท่านั้น

ผมเองก็ไม่ใช่คนยอมแพ้ สอดมือเข้าไปในกางเกงของไมค์ และกำแท่งร้อนเอาไว้ภายในนั้น ขยับเล็กน้อยให้อีกฝ่ายพอได้รู้สึกกันบ้าง ไมค์ร้องครางในลำคออย่างพอใจ

การแลกลิ้นดำเนินไปเรื่อย ๆ อย่างไม่มีใครยอมใคร จนกระทั่งไมค์เป็นฝ่ายผละออก และถอดเสื้อของผมและตัวเองออก ตอนนี้อากาศจากเครื่องปรับอากาศที่เคยเย็นก็ไม่เพียงพอที่จะดับอุณหภูมิของพวกเราสองคน ไมค์ก้มลงไปใช้ลิ้นไล่เลียและจูบบนตัวของผม ทุกครั้งที่ปลายลิ้นและริมฝีปากสัมผัสลงบนผิว ผมก็พลันสะดุ้งเกร็งตัวไปด้วยความเสียว เขาไล่พรมจูบลงไปเรื่อย ๆ จนถึงจุดยุทธศาสตร์ของร่างกายผม เขาค่อย ๆ ละเลียดลิ้นเลียแก่นกายผมผ่านเนื้อผ้าของกางเกงใน ร่วมกับใช้มือคลึงสะโพกของผมอย่างต่อเนื่อง

ไมค์ดึงกางเกงในผมเพียงครั้งเดียวก็ทำให้ชิ้นผ้ารูดลงไปอยู่ตรงข้อเข่าของผม ผมจึงใช้เท้าสลัดมันออกไปให้พ้นตัว ไมค์ไม่รอช้า ใช้ปากเข้าครอบแท่งที่ขยายรอเพราะการกระตุ้นก่อนหน้านี้ทันที ไม่เพียงแค่ใช้ปากเท่านั้น ไมค์ยังคงใช้ลิ้นเลียไล้ตามความยาวของแท่งร้อนของผม ที่ทำให้ผมแทบขาดใจด้วยความเสียว แม้แต่จะร้องคราวก็ยังร้องไม่ออก

ไมค์ดันตัวผมให้กระเถิบขึ้น หลังพิงไปกับหัวเตียง ผมถอดเสื้อไมค์ออก และมองไมค์ด้วยความต้องการที่มันสุมอยู่ในร่างกายผม ไมค์ยิ้มให้ผมอย่างหื่น ๆ และถอดกางเกงตัวเองลง เมื่อกางเกงพ้นไป มังกรตัวใหญ่ของไมค์ก็ปรากฎตัวให้เห็นว่าพร้อมเต็มที่แล้ว

ผมดึงตัวไมค์ขึ้นมาให้แก่นกายอยู่ในระดับใบหน้าของผม และใช้ลิ้นลงเลียไปที่มังกรตัวโตของไมค์ ผมไล่ลิ้นตั้งแต่โคนขึ้นมาจนถึงปลาย ทั้งความยาว ทั้งขนาดที่ใหญ่ของมัน จนทำให้สิ้นความสงสัยเลยว่าโดนไปครั้งที่แล้วถึงระบมไปสามวันเต็ม ๆ

ผมใช้ลิ้นบรรจงเลียเสมือนว่าแท่งร้อนนี้คือหวานเย็นสุดอร่อยที่เด็ดชอบกินเวลาร้อน จากนั้นก็ใช้ปากครอบเข้าไปอย่างไม่รังเกียจใดใด แล้วขยับเข้าออกตามแนวยาว แต่ผมไม่สามารถที่จะอมแท่นร้อนของไมค์เข้าลึกจนสุดได้ เพราะมันออกจะยาวเกินช่องปากผมไปสักหน่อย

ไมค์ร้องครางออกมาอย่างพึงพอใจ และนั่นก็ทำให้ผมพอใจเช่นกัน

ผมเร่งความเร็วของปากขึ้นเล็กน้อย สลับกับการใช้ลิ้นเลียเน้น ๆ ที่หัวยอดของแท่งร้อน เมื่อผ่านไปได้สักพัก ไมค์ก็ขยับออก และก้มลงมากระซิบข้างหูผมด้วยน้ำเสียงปนความหื่นกระหาย แต่มันก็ยังน่าฟัง

“เอาเข้าเลยได้ไหม เราจะทนไม่ไหวแล้ว”

ผมจึงตอบกลับไปพร้อมกับยิ้มให้ “เราก็จะทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน ทำเลยเถอะ”

เสียงที่ออกไปนั้น แม้จะฟังเอง แต่ก็รู้เลยว่ามันหวานและอ้อนขนาดไหน เพียงแค่ผมพูดจบ สนก็ไม่รอช้า คว้าเอาเจลหล่อลื่นที่ไปซื้อใส่ลิ้นชักหัวเตียงไว้ตอนไหนไม่รู้ขึ้นมาชโลมที่มังกรตัวใหญ่ของเขาและปากถ้ำอันน้อยนิดของผม จากนั้นก็ส่งมังกรเข้าประชิดที่ปากถ้ำและค่อย ๆ ดันมันเข้าไป

ผมรู้สึกฝืดเคืองเล็กน้อยที่ช่องทาง มือพลันคว้าหมับเข้าที่แขนแกร่งของทั้งสองข้างของไมค์ เผื่อจะได้ระบายความอึดอัดที่เกิดขึ้น

ไมค์ค่อย ๆ ดันเข้ามา ผมก็บีบแขนของไมค์แรงขึ้นและเริ่มร้องครางออกมาเบา ๆ จนกระทั่งมังกรสามารถเข้าไปภายในถ้ำได้สำเร็จ

“ขอโทษนะ ที่บีบแรง” ผมพูดขึ้นจากใจ เพราะผมขอยอมเป็นฝ่ายเจ็บฝ่ายเดียว แต่มือผมก็ดันเผลอไปบีบแขนของไมค์ซะแรงจนขึ้นแดงเป็นรอยมือ

“ไม่เป็นไรหรอก แค่นี้เราทนได้” ไมค์ยิ้มหวานให้ผมและโน้มตัวลงมาซบหัวที่ไหล่ของผม

ไมค์เอาหมอนมาหนุนระหว่างหลังของผมกับหัวเตียงเอาไว้ และผมก็กอดแผ่นหลังกว้างของไมค์เอาไว้แทบจะทันทีที่ไมค์เริ่มทำการขยับร่างกายช่วงล่าง ไมค์ขยับช้าแล้วเร่งขึ้นจนเร็วและผ่อนช้า เป็นอย่างนี้ไปเรื่อย ๆ จนหลายต่อหลายครั้งที่ผมก็เผลอจิกเล็บลงไปบนหลังของไมค์จนเป็นรอยเพราะความเสียวซ่านที่ไมค์สร้างขึ้นผ่านแท่งร้อนที่เสียบคาอยู่ในช่องทางของผม

“จ...เจ็บไหม...อื้อ” ผมถามด้วยเสียงกระท่อนกระแท่น เพราะผมก็รู้ตัวว่าผมจิกหลังไมค์ซะได้เลือดจนกลิ่นเลือดอันหอมหวลของไมค์ลอยเข้ามาในจมูกผม และมันก็ยิ่งเป็นตัวกระตุ้นอารมณ์อยากของผม

“ไม่” ไมค์ตอบและครางในลำคอเหมือนพอใจ พร้อมดันตัวเข้ามาให้ของที่อยู่ในตัวผมเข้าไปลึกที่สุด

“อื้อ...อย่า..แกล้งสิ” ผมว่าแล้วตีไหล่คนข้างขนไปหนึ่งที

ไมค์หัวเราะหึในลำคอ “ก็น่าแกล้งนี่ อ้า..”

พูดจบ ไมค์ก็เริ่มเร่งสะโพกตนเองและร่วมใช่มือข้างหนึ่งชักให้ผม จนไม่นานเราทั้งคู่ก็ถึงฝั่งฝันพร้อมกัน

************************
อ่านต่อที่เด็กดีเลยค้าบบบบบ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น